Ψαρεύοντας Οικολόγους

Τι λέτε; πάμε να ψαρέψουμε οικολόγους και αντιοικολόγους;

Προχτές, 22 Μαρτίου, ήταν λέει η παγκόσμια ημέρα νερού. Γιατί την γιορτάζουμε; Για να βγάζουν οι αρμόδιοι πομπώδεις δεκάρικους και ανακοινώσεις – δικαιολογητικές της ύπαρξής τους – διάφοροι σύλλογοι.

Κακίες; Μπορεί, αλλά ειλικρινείς και αληθείς. Ναι;

Πάμε πάλι από την αρχή. Παγκόσμια μέρα νερού, λέει, μέσα σε ένα σκηνικό ασταμάτητης βροχής κι άντε να πεις για ελλείψεις, για οικονομία, για μείωση της σπατάλης όταν ο από πάνω ξέχασε ανοιχτή τη βρύση πάνω από την Ελλάδα και μας έχει να μουλιάζουμε κοντά ένα μήνα τώρα. Ποιος νοιάζεται τι θα γίνει το καλοκαίρι;

Ωστόσο συζήτηση έγινε. Με αιχμή τη δημιουργία φραγμάτων συγκράτησης του νερού ώστε να το χρησιμοποιήσουμε όταν το χρειαζόμαστε, γιατί αυτό είχαμε μπροστά μας: μια ασταμάτητη βροχή.

Και να η κριτική στις κυβερνήσεις που δεν ακούν τις «φωνές της λογικής», και δώστου οικολογικό κλάμα για τη λειψυδρία και πάρε κριτική και σάτιρα και συνωμοσιολογία που οι ξένοι δεν μας αφήνουν να αναβαθμίσουμε τον ελληνικό παράδεισο σε υπερσούπερ παράδεισο. Φραγματα λοιπόν! Φράγματα παντού – όπως στην Κύπρο – φράγματα – κουμπαράδες νάχουμε στα γεράματα που έρχονται κάθε καλοκαίρι.

Ύστερα έρχονται οι οικολόγοι, το φάσμα του ΣτΕ, οι ερωτήσεις στο ευρωκοινοβούλιο, τα ευρωπαϊκά όβολα που δεν θα έρθουν και το πράγμα περιπλέκεται. «Δεν μπορείς» σου λένε κύριε «να διακόψεις τη ροή ενός ποταμού διότι παρεμβαίνεις στα οικοσυστήματα κατάντη και τους προκαλείς ασφυξία».

Τι γίνεται τότε; Αδιέξοδο! Σκυλοκαβγάδες στην τιβί, ψάρεμα ψήφων ένθεν κακείθεν, τσαλαβούτηγμα στο λαϊκισμό και τα γνωστά τοις πάσι. Τα έχουμε ζήσει πολλές φορές, τα ξέρουμε.

Ώπα! Στάσου! Τι λέει εκείνος εκεί Μπορούμε να πάρουμε την «πλημμυρική παροχή»; Δηλαδή να «κλέψουμε» το περίσσευμα του ποταμιού; Γίνεται; Ε, πες το ρε παιδί μου! Μπορούμε να το κάνουμε ήπια, με τις ελάχιστες επιπτώσεις οι οποίες ίσως να είναι ανατάξιμες ή αντιστρέψιμες; Που δεν επηρεάζουν καθόλου τα οικοσυστήματα; Να το κάνουμε τότε!

Σιγά μην το κάνεις. Τόσα πράγματα έχουν επενδύσει οι μεν και οι δε στο μουλάρωμα του «Δεν θα γίνει» ή «Θα γίνει» ώστε η φωνή της Επιστήμης και της Πρακτικής Λογικής να μοιάζει και να είναι «Φωνή Βοώντος».

«Μα τι λες τώρα; Η λογική είναι μια!». Ναι καλά. Σιγά μην είναι. Ένα είναι το φεγγάρι που γυρίζει γύρω από τη γη, οι «λογικές» είναι πολλές. Οι λογικές καθορίζονται από τα συμφέροντα που καλύπτονται με ιδεολογήματα, από τις ιδεολογίες, από τις θρησκείες…

«Και καλά, τι προτείνεις δηλαδή; Να βουλώσουμε το στόμα των πολιτών»;

Κάθε άλλο. Εγώ σου δείχνω τρόπο να καταλάβεις ότι κανένα πρόβλημα δεν είναι χωρίς λύση και όλες οι απόψεις που ακούς δεν είναι οικολογικές επειδή έτσι λένε. Μπορείς να κάνεις οποιοδήποτε έργο ζυγίζοντας πρώτα απ΄ όλα τα υπέρ και τα κατά, την υπεράσπιση των κατά περίπτωση αγαθών τα οποία έχεις ιεραρχήσει κατάλληλα. Μπορείς να τα κάνεις με τέτοιο τρόπο ώστε να ελαχιστοποιήσεις ή μηδενίσεις (αν είναι δυνατό) τις επιπτώσεις. Ή μπορεί να μην το κάνεις αν έχεις σοβαρό και σοβαρά τεκμηριωμένο λόγο.

Για την ιστορία και μόνο (το μήνυμα έχει ήδη σταλεί, δεν χρειάζεται παραπάνω επιχειρηματολογία) να πούμε ότι στην κατασκευή φραγμάτων είναι δυνατή η συγκράτηση ποσότητας νερού παραπάνω από την πλημμυρική, αρκεί η εναπομένουσα ροή να καλύπτει τις οικολογικές ανάγκες της περιοχής μετά το φράγμα – κατάντη περιοχή τη λένε στη γλώσσα τους οι επιστήμονες.



Βλέπω, επισημαίνω, ενοχλώ, ξυπνάω, κεντρίζω


Η σελίδα είναι βασισμένη στο πρότυπο  Old Paper της ThunderThemes.net και προσαρμόστηκε από την ομάδα του toperivallon. Οι συντάκτες των άρθρων έχουν την ευθύνη του περιεχομένου των και η σελίδα την ευθύνη των ανυπόγραφων.