Η Πασχαλίτσα στον Κηπο των Ροδων

Στην άκρη της πόλης υπάρχει ένας κήπος όνειρο, μακριά από το θόρυβο των μηχανών, το πολύβουο πλήθος, τους ήχους της πολιτείας  που ξυπνά και κυνηγά τη ζωή. Ο κήπος των ρόδων.  Ένας μεγάλος κήπος  που περιβάλλει ένα  διώροφο, στο χρώμα της ώχρας, σπίτι. Το σπίτι είναι παλιό. Έχει, λένε, υπέροχα στοιχεία αρχιτεκτονικής. Σημασία έχει πως είναι αλλιώτικο και είναι όμορφο παρόλο που είναι παλιό. Σαν την ένοικο του, τη γηραιά κυρία με το ροζ σάλι.  Η κυρία είναι πολύ μεγάλη αλλά είναι όμορφη και πολύ σοφή, λένε. Παλαιότερα φορούσε το ψαθάκι της και καθάριζε τα παρτέρια της από τα αγριόχορτα και τα ζιζάνια. Τώρα, κουρασμένη πια από τη ζωή, συνηθίζει να απολαμβάνει τη βλάστηση του κήπου της χωρίς να επεμβαίνει καθόλου. Κάθε πρωί χτενίζει τα άσπρα της μαλλιά, παρφουμαρίζεται, ρίχνει στους ώμους της το αγαπημένο της ροζ σάλι γι’ αυτό και την αποκαλούμε η κυρία με το ροζ σάλι. Φορά το ψαθάκι που της είχε χαρίσει κάποτε ο αγαπημένος της και κάθεται  στη βεράντα του σπιτιού της παρέα μ ένα φλιτζάνι τσάι κρόκου και ένα βιβλίο.

Ο κήπος της είναι ονομαστός για τις τριανταφυλλιές του. Τριανταφυλλιές μυρωδάτες αληθινές, ποικιλίες παλιές που χρόνια τώρα κάθε τέλος Απρίλη ανοίγουν τα ροδοπέταλα τους στο ήλιο και προσκαλούν όλα τα ζούδια  της γης να γευτούν το θεϊκό τους νέκταρ. Η κυρία δεν έχει παρέα πια. Τα παιδιά της μεγάλωσαν κι έκαναν τα δικά τους παιδιά, o αγαπημένος της έχει γίνει αστρόσκονη εδώ κι ένα χρόνο ραγίζοντας  την καρδιά της.

Τα εγγόνια της έρχονται κάθε καλοκαίρι να την επισκεφτούν, παίζουν με τις ώρες στον κήπο με τα ρόδα κρυφτό και κυνηγητό και πόλεμο και κατασκευάζουν αρωματισμένο νερό με τα πέταλα των ρόδων.  Η κυρία γελάει μαζί τους και δεν τα μαλώνει χαίρεται με τα μικρά ανθρωπάκια που αγαπούν τον κήπο της.

Κάποτε με τον αγαπημένο της έκανε μικρούς περιπάτους στον κήπο. Κάθονταν στο παγκάκι δίπλα στο μικρό σιντριβάνι και έλεγαν ιστορίες. Ο κύριος της κρατούσε σφιχτά το χέρι και της μιλούσε για τον κόσμο της κακίας και της καλοσύνης. Η κυρία, θυμάμαι, τον άκουγε γοητευμένη και του χάιδευε τα δάχτυλα, του ίσιωνε το πουκάμισο και του καθάριζε τα άσπρα του μαλλιά από τα μικρά φυλλαράκια που έπεφταν από τα δέντρα. Όταν τους επισκεπτόμουν και καθόμουν στον ώμο του η κυρία έλεγε γούρι και αγάπη  καλέ μου. Είναι η τύχη του κόσμου και ο ψίθυρος της αγάπης μας.

Συχνά πυκνά επισκέπτομαι τη γηραιά κυρία για μια καλημέρα. Είμαι πολύ ευγενική και διακριτική με τους φίλους μου. Μου αρέσει το ροζ σάλι της και η όμορφη μυρωδιά  από το άρωμα της. Η κυρία είναι πολύ ευγενική και μάλιστα με παίρνει στα χέρια της τα σηκώνει ψηλά και με προκαλεί να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω. Έλα μικρή μου πασχαλίτσα λέει πέτα, πέτα πασχαλίτσα! Η κυρία είναι πολύ καλή.

Όμως στα άλλα σπίτια δεν με αγαπούν μα κι εγώ δεν τους αγαπώ. Τα φυτά του κήπου τους βρωμούν ένα περίεργο φάρμακο που σκοτώνει. Εδώ στο κήπο με τα ρόδα  είναι το σπίτι μου. Εδώ μεγάλωσα, εδώ ζω, εδώ εργάζομαι. Είμαι ο φύλακας ιππότης των ρόδων.

Γεννήθηκα στη πίσω αυλή στο κάτω μέρος ενός φύλου της μεγάλης αναρριχώμενες κίτρινης τριανταφυλλιάς.  Το σπίτι μου είναι δίπλα στο δωμάτιο της κυρίας. Είμαστε γειτόνισσες. Κάθε πρωί που ξυπνώ κάνω το μπάνιο μου σε μια δροσοσταλίδα, τεντώνω τα φτερά μου στον ήλιο και παίρνω το πρωινό μου. Επισκέπτομαι τη γηραιά κυρία για να την καλημερίσω – πιστεύω πολύ στην ευγένεια των πλασμάτων του θεού – και ξεκινώ τη μέρα μου.  Κάθε μέρα φορώ το κόκκινο μου φόρεμα με τα μαύρα πουά, παίρνω το ξίφος μου, ανοίγω τα έλυτρα μου και ξεκινώ να νικήσω τους εχθρούς. Η μέρα μου είναι γεμάτη με το δύσκολο έργο της προστασίας του κήπου των ρόδων.

Οι τριανταφυλλιές που τόσο αγαπά η κυρία με το ροζ σάλι έχουν την ανάγκη μου. Πολλοί εχθροί τις επιβουλεύονται αλλά όσο υπάρχω κανείς μα κανείς δε θα καταστρέψει τον κήπο μας. Η κυρία σας είπα είναι σοφή, ξέρει τόσα πολλά που οι άλλοι ούτε να φανταστούν μπορούν. Με έχρισε ιππότη του κήπου των ρόδων και με όρισε φύλακα της ομορφιάς του. Όσο ζω, αφίδες, μελίγκρες  και άλλοι εχθροί δεν πρόκειται να  επιβουλευτούν τη ζωή των ρόδων.

Η κυρία ξέρει πως μόνο εγώ μπορώ να κρατήσω ζωντανό τον κήπο των ρόδων, ακόμη κι όταν η ίδια θα πάει να συναντήσει τον αγαπημένο της στο άστρο Άλφα του Κύκνου. Εγώ και οι απόγονοι μου πάντα θα φροντίζουμε ο κήπος να είναι ζωντανός και προστατευμένος από  τα βλαβερά έντομα που κυκλοφορούν. Αυτή  είναι αρχαία γνώση  που δυστυχώς οι άνθρωποι την έχουν χάσει. Αντί της αρχαίας Σοφίας που δεν έχουν, προσπαθούν να προστατεύσουν τα φυτά τους με χημικά δηλητήρια κάνοντας μεγαλύτερο κακό. Τι ανόητοι που είναι!

Προχτές, οι μικρές πυγολαμπίδες του κήπου από το επόμενο τετράγωνο μετακόμισαν σε μας. Ο κύριος του κήπου ψέκασε τα φυτά με ένα υγρό γλοιώδες και βρωμερό που κόντεψαν να πεθάνουν από ασφυξία. Τώρα μένουν στη μπουκαμβίλια δίπλα στην είσοδο του σπιτιού μας.  Χτες βράδυ άναψαν τα φωτάκια τους και ο κήπος  ήταν ένα όνειρο. Όταν θα μας επισκεφτούν  τα εγγόνια της κυρίας θα χαρούν πολύ με τις πυγολαμπίδες μας.

Ο  κήπος μας είναι η χαρά της ζωής λέει η κυρία στην κοπέλα που την φροντίζει. Οι μέλισσες  κάνουν τη δουλειά τους ανενόχλητες, οι αράχνες απλώνουν τους ιστούς τους, οι λευκές μύγες των λουλουδιών τα επικονιάζουν,  οι χρύσοπες είναι υπέροχοι φύλακες.  Έχουμε επίσης κι έναν Μάντη – κάποιοι τον φωνάζουν Αλογάκι της Παναγίας – αλλά αυτός όταν πεινά γίνεται επικίνδυνος, οπότε καλύτερα να προσέχουμε.  Βεβαίως πρέπει να πω ότι όταν κινδυνεύω κάνω κάτι πολύ έξυπνο: εκκρίνω  από τις αρθρώσεις μου ένα υγρό  πολύ δύσοσμο και με απαίσια γεύση οπότε κανείς δε με πλησιάζει. Τι να κάνω; είμαι από οικογένεια ιπποτών και  με πολλά οικόσημα  αλλά είναι σημαντικό να προστατεύω τον εαυτό μου για να κάνω τη δουλειά μου!!!

Η κυρία μας  ποτέ δε μαζεύει τα νεκρά φύλλα του κήπου μας είναι πολύ σημαντικό να επιστρέψουν τα θρεπτικά τους στοιχεία πίσω στη Γη αλλά και να δώσουν ένα ζεστό σπιτικό στα έντομα του κήπου. Κάθε φθινόπωρο, όταν η κίτρινη τριανταφυλλιά ρίξει τα φύλλα της, είναι ο καιρός μου να μετακομίσω στη χειμερινή μου κατοικία. Τα φύλλα στην άκρη του κήπου κάτω από το μεγάλη φλαμουριά είναι  ο τόπος που ξεχειμωνιάζω . Η φλαμουριά μας είναι το σπίτι των καλότυχων αερικών του κήπου λέει η κυρία με τη ροζ εσάρπα  και όποιος διώχνει πασχαλίτσα είναι γρουσούζης. Η κυρία πιστεύει στη δύναμη της Φύσης  την άκουσα να λέει πως ο κύκλος της ζωής είναι η  Αρχαία Σοφία κι όποιος τον σπάσει κακό της κεφαλής του.

Την επόμενη άνοιξη ίσως  συναντήσω την καλή κου Κυρία στον κήπο με τα ρόδα ίσως όχι  αν αποφασίσει να  συναντήσει τον αγαπημένο της σύντροφο. Οι φύλακες όμως του κήπου είμαστε παρόντες και θα φροντίζουμε την ομορφιά του όσο οι επόμενοι κάτοικοι καταλάβουν τη σημασία της αρχαίας σοφίας…



Σπούδασε παιδαγωγικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, συνέχισε τις σπουδές της στο Διδασκαλείο όπου γνώρισε την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας έκανε το μεταπτυχιακό της και ακολούθησε η διδακτορική διατριβή της στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Εργάζεται από το 2002 στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Νάουσας το οποίο και διευθύνει. Είναι μια αιώνια έφηβη που της αρέσει να εκπλήσσεται από το ταξίδι της στη ζωή. Αντιδρά στον συντηρητισμό και στον ολοκληρωτισμό, γοητεύεται από τους ανθρώπους που διαθέτουν αισθητική στη σκέψη και στις πράξεις τους, αγαπούν τη δουλειά και σέβονται τη ζωή. Επιδίωξη της η συνεχής νεότητα της σκέψης


Η σελίδα είναι βασισμένη στο πρότυπο  Old Paper της ThunderThemes.net και προσαρμόστηκε από την ομάδα του toperivallon. Οι συντάκτες των άρθρων έχουν την ευθύνη του περιεχομένου των και η σελίδα την ευθύνη των ανυπόγραφων.