Το κοριτσι στο αριστερο ψαλτηρι

Στις περισσότερες παλιές, πραγματικά παλιές, εκκλησίες, εκείνες τις ταπεινές, χωρίς αρχιτεκτονικές εξάρσεις όπου ακόμα και το καμπαναριό είναι χαμηλό, στην κλίμακα των ανθρώπων, χρειάζεται να κατέβεις μερικά σκαλοπάτια για να φτάσεις στο επίπεδο της εισόδου των. Σαν να μην είναι αρκετή η ταπεινότητά τους, σαν – υπακούοντας σε κάποιο υπερκόσμιο κάλεσμα – να κρατηθήκαν μακριά από την αδιάκοπη διαδοχή των γενεών που άδειαζε πάνω στο κορμί της πόλης την υπερβολή και ματαιοδοξία των ανθρώπων και τη σκόνη των αιώνων θάβοντας το παρελθόν κάτω από τα θορυβώδη και λαμπερά παρόντα. Ή σαν απλά ο τελετουργικός, αργός και σταθερός βηματισμός εκατομμυρίων ανθρώπων που λιτανεύουν την πίστη τους δια μέσου των αιώνων γύρω από τα λατρευτικά τους κτίρια, να κρατά το χώμα συμπιεσμένο μπροστά στις πόρτες των ταπεινών αυτών εκκλησιών.

Σε μια τέτοια ταπεινή εκκλησία, ανάμεσα στους ακάλυπτους και τις κραυγάζουσας ασχήμιας πίσω πλευρές πολυκατοικιών σκεπασμένων με το γκρίζο της ευκαιριακής τους ύπαρξης, στον Άγιο Αθανάσιο στον αριθμό 87 της Εγνατίας στη Θεσσαλονίκη, γλιστρήσαμε ένα βράδυ κουρασμένοι αλλά ευρισκόμενοι σε εξερευνητικό οίστρο.

Σκοτεινό εσωτερικό, λίγα κεριά και σκόρπιες σκιές καθήμενων στην αίθουσα, επιδιώκουσες απομόνωση και ιδιωτικότητα προκειμένου να συνομιλήσουν με τους θεούς και τους δαίμονές τους. Μια λάμπα μόνο έκαιγε στο αριστερό ψαλτήρι, ταπεινή κι αυτή, σκορπίζοντας το θαμπό, κίτρινο φως της σε μια μικρή σφαίρα αδυνατώντας να ταράξει το Ιερόν Σκότος.

Μια λάμπα μόνον και μια κοριτσίστικη φωνή, καθαρή, μελωδική να απαγγέλλει μετά λόγου γνώσεως αναγιγνώσκουσα κείμενα ιερά, προσευχές, ύμνους από ένα ανοιχτό εμπρός της βιβλίο, σαν ο άγγελος να είχε αφήσει τα φτερά του στην αριστερή κρεμαστή πόρτα του ιερού και να πήρε το ευγενικό, όμορφο πρόσωπο και το στητό κορμί κάποιας νεαρής Σαλονικιάς για να μαγέψει τον κόσμο, να τον σύρει στην μυστηριακή και υπνωτιστική ατμόσφαιρα της κατάνυξης.

Η Θεσσαλονίκη και οι άνθρωποί της έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τις εκκλησίες τους και με το θείο. Ίσως να οφείλεται στους δεκάδες ναούς με τα βαριά ονόματα, τον Αηδημήτρη, την Αχειροποίητο, την Αγιασοφιά, την Παναγία των Χαλκαίων, την Υπαπαντή ή τον Σωτήρα και τόσες άλλες, ίσως πάλι να είναι η γειτνίαση με το Άγιονόρος ή, τέλος, να φταίει που στα χώματά της λατρεύτηκαν τόσοι θεοί και από τόσους διαφορετικούς και τόσο ίδιους ανθρώπους.



Με την υπογραφή "Το Περιβάλλον" θα φιλοξενούνται αναδημοσιεύσεις άρθρων από άλλες πηγές. Όταν πρόκειται για μεταφράσεις θα αναφέρεται επιπλέον και αυτός που επιμελήθηκε της μετάφρασης. Φυσικά πάντα θα δημοσιεύεται η πηγή.


'Το κοριτσι στο αριστερο ψαλτηρι' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

Η σελίδα είναι βασισμένη στο πρότυπο  Old Paper της ThunderThemes.net και προσαρμόστηκε από την ομάδα του toperivallon. Οι συντάκτες των άρθρων έχουν την ευθύνη του περιεχομένου των και η σελίδα την ευθύνη των ανυπόγραφων.