Ταξιδι στην πρωτευουσα των Μακεδονων

Καθ’ όλη τη διάρκεια της επίσκεψής μου, προσπαθούσα να ζήσω το συναίσθημα του καθηγητή Ανδρόνικου την ώρα που η ματιά του έπεφτε για πρώτη φορά σε κάθε πέτρα και κάθε αντικείμενο αυτού του τόπου.

Καθώς στεκόμουν εδώ, μπροστά στην βαριά και επιβλητική αλλά κομψή κατά κάποιον τρόπο πρόσοψη του τάφου του Φίλιππου του ΙΙ της Μακεδονίας, ήταν σαν να ταξιδεύω ταυτόχρονα σε δύο εποχές. Η πρώτη, λίγες δεκαετίες πριν, όταν η μεγάλη τούμπα αποκάλυπτε τα μυστικά της στην αρχαιολογική σκαπάνη και η δεύτερη, βαθιά στο παρελθόν, όταν ο Φίλιππος πρώτα, κι ύστερα ο γιός του ο Αλέξανδρος με ορμητήριο την Μακεδονία, κυριαρχούσαν πρώτα σε όλη την Ελλάδα κι έπειτα στο μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κόσμου.

Ακολουθώντας τις πινακίδες στην Εγνατία, σχεδόν σαράντα χιλιόμετρα αφού είχαμε εγκαταλείψει την εθνική οδό Αθηνών Θεσσαλονίκης, περάσαμε πάνω από την τελευταία τεχνητή λίμνη που σχηματίζει ο Αλιάκμονας στη διαδρομή του προς τον Θερμαϊκό – μαγευτικό τοπίο στην έξοδο της χαράδρας που χωρίζει το Βέρμιο από τα Πιέρια – και αφού διασχίσαμε μερικά χωριά φυτεμένα στα ριζά των βουνών, καταλήξαμε στη Βεργίνα.

Δεν νοείται ταξίδι στην Ημαθία ή την Πέλλα που να μη συμπεριλαμβάνει επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο και το μουσείο της Βεργίνας. Περπατώντας στους καθαρούς δρόμους της μικρής κωμόπολης είναι αδύνατο να μην προσέξεις τις εκτεταμένες ανασκαφές αλλά θα δυσκολευτείς να εντοπίσεις το μουσείο. Μην ψάχνεις άδικα για ένα κλασσικό κτίριο, μην περιμένεις εντυπωσιακή κατασκευή. Το μουσείο κατασκευάστηκε ακριβώς στο σημείο που ανασκάφτηκε η τούμπα κάτω από την οποία βρέθηκε το συγκρότημα των βασιλικών τάφων και στη συνέχεια καλύφθηκε με χώμα. Έτσι, μουσείο και αρχαιολογικός χώρος (μέρος αυτού, τέλος πάντων) είναι ένα ενιαίο λειτουργικά και δομικά σύνολο και μάλιστα όσο κοντύτερα γίνεται στη μορφή πριν την ανασκαφή.

Υπάρχουν μόνο δυο κεκλιμένες ράμπες που οδηγούν στο χώρο και χρησιμεύουν ως είσοδος και έξοδος σε αυτόν. Έτσι, κατηφορίζοντας στο χώρο έχεις την αίσθηση ότι μπαίνεις – και όντως έτσι είναι – στο εσωτερικό του πανάρχαιου ταφικού συνόλου.

Στο εσωτερικό, μπορεί κανείς να δει το σύνολο των τάφων, μερικές επιτύμβιες στήλες, τα ερείπια του Ηρώου και να θαυμάσει στην μεγάλη κεντρική αίθουσα σχεδόν το σύνολο των τεχνουργημάτων που ανακαλύφθηκαν στην ανασκαφή.

Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο αντίγραφο της τοιχογραφίας όπου απεικονίζεται η αρπαγή της Περσεφόνης. Πρόκειται για ένα ζωγραφικό αριστούργημα που παρόμοιό του η ανθρωπότητα θα βρει αιώνες μετά, σε πίνακες της πρώιμης αναγέννησης. Δείτε την ένταση των συναισθημάτων στα πρόσωπα της Περσεφόνης και της φίλης της, την αίσθηση της προοπτικής που δίνουν οι αναλογίες των σωμάτων και η θέση του άρματος του βασιλιά του Άδη.

Παρατηρήστε τα μικρογλυπτά που εικάζεται ότι απεικονίζουν τον Φίλιππο, τον Αλέξανδρο και την Ολυμπιάδα, πόσο καλοδουλεμένα είναι, πόσο πιστά αναπαριστούν ανατομικές λεπτομέρειες του προσώπου ή του σώματος.

Μείνετε ικανό χρόνο μπροστά στις λάρνακες τόσο του Φίλιππου όσο και της Θρακιώτισσας παιδίσκης, της Μήδας, που του έδωσαν για γυναίκα προκειμένου να σφραγίσουν πολιτικές συμμαχίες. Θαυμάστε την απαράμιλλη τέχνη των χρυσών στεφανιών βελανιδιάς – του ηγεμόνα – και μυρτιάς – της βασίλισσας.

Δώστε στον εαυτό σας χρόνο και άνεση να κατανοήσει το γιατί η νεαρή βασίλισσα θανατώθηκε προκειμένου να ακολουθήσει το σύζυγο και αφέντη της στον άλλο κόσμο κι ύστερα θαυμάστε τα καθημερινά αντικείμενα από ασήμι που βρέθηκαν σε όλους τους τάφους.

Μην τσιγκουνευτείτε το χρόνο. Εξ άλλου ο πλούτος που βρίσκεται γύρω σας – και δεν εννοώ αυτόν που αποτιμάται σε χρήμα – περίμενε θαμμένος σχεδόν δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν αποκαλυφθεί και εκτεθεί στα μάτια σας και για χάρη σας.

Στο τέλος, σταματήστε στον θαυμάσιο προαύλιο χώρο, πιείτε έναν καφέ κάτω από τον ψηλό πλάτανο, περιπλανηθείτε στην τούμπα, διαλέξτε ένα παγκάκι, μια ήσυχη γωνιά και διαβάστε την ιστορία του χώρου από ένα βιβλίο που θα προμηθευτείτε από το πωλητήριο του Μουσείου.

«… μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα. Επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκάξι ακτίνες, και στο κέντρο του ένας ρόδακας. Με πολλή προσοχή και περισσότερη συγκίνηση ανασήκωσα το κάλυμμα με το αστέρι πιάνοντάς το από τις δυο γωνίες της μπροστινής πλευράς (…) μέσα στη λάρνακα υπήρχαν τα καμένα οστά. (…) Αλλά το πιο απροσδόκητο θέαμα το έδινε ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς που ήταν διπλωμένο και τοποθετημένο πάνω στα οστά. Ποτέ δεν είχα φανταστεί τέτοια ασύλληπτη εικόνα. Μπορώ να φέρω στη συνείδησή μου ολοκάθαρα την αντίδραση που δοκίμασα καθώς έλεγα μέσα μου: “Αν η υποψία που έχεις, πως ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο, είναι αληθινή -και η χρυσή λάρνακα ερχόταν να ενισχύσει την ορθότητα αυτής της υποψίας- κράτησες στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του. Είναι απίστευτη και φοβερή μια τέτοια σκέψη, που μοιάζει εντελώς εξωπραγματική”. Νομίζω πως δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση, ούτε και θα δοκιμάσω ποτέ άλλοτε»….

Εγκαταλείποντας την Βεργίνα με κατεύθυνση προς τη Βέροια, στο μυαλό μου ηχούσαν οι λέξεις του καθηγητή Ανδρόνικου στην συγκλονιστική περιγραφή των στιγμών της τεράστιας ανακάλυψής του. Την ίδια στιγμή προσπαθούσα να κατανοήσω το γεγονός ότι από την ταπεινή αυτή γωνιά της Γής ξεκίνησε ο Αλέξανδρος να αναζητήσει – και να βρει – τη δόξα σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική buy generic propecia online.

Το κείμενο αυτό, σε μια αγγλική του έκδοση, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στον εξαιρετικό ιστότοπο GreeceGram

 



Περιβαλλοντολόγος κατ' επάγγελμα με οικολογικές ανησυχίες, φιλελεύθερος αριστερός, άθεος, λάτρης της τεχνολογίας, επίμονος, ενίοτε ξεροκέφαλος έτοιμος πάντα για συγνώμη όταν αποδειχθεί ότι είχα λάθος, πράγμα που συμβαίνει σπάνια. Ον πολιτικό του είδους της χρονίας νόσου, με μικρές περιόδους άνευ εξάρσεων. Γραφεύς και αναγνώστης, επιδεκτικός σε αλλαγές, θαυμαστής του καινούργιου, ελπίζω νέος μέχρι τα βαθιά γεράματα και αιώνιος φοιτητής στα πανεπιστήμια της ελεύθερης γνώσης. Άνθρωπος των λόγων και των πράξεων, ανάλογα του τι η περίσταση επιτάσσει. Η στιγμιαία εμπλοκή με την πολιτική της ψηφοθηρίας, πέρασε χωρίς ελπίζω να αφήσει ανεξίτηλα σημάδια.


Η σελίδα είναι βασισμένη στο πρότυπο  Old Paper της ThunderThemes.net και προσαρμόστηκε από την ομάδα του toperivallon. Οι συντάκτες των άρθρων έχουν την ευθύνη του περιεχομένου των και η σελίδα την ευθύνη των ανυπόγραφων.