Ο πόλεμος του νερού στο χωράφι μας

Όλοι ακούμε συχνά ότι ο επόμενος πόλεμος θα γίνει για το νερό. Λίγοι όμως ξέρουμε ότι ο πόλεμος αυτός έχει ήδη ξεκινήσει από το 1996 που οι ΗΠΑ ψήφισαν τον Food Quality Protection Act. Ο πόλεμος αυτός είχε ήδη πολλά θύματα με πρώτη – πρώτη την Ελλάδα.

Ο νόμος αυτός, ενώ θεωρητικά ενισχύει την ασφάλεια των τροφίμων, λειτούργησε σαν ένας κυματοθραύστης για τις ξένες εισαγωγές τροφίμων,  καθώς προέβλεπε πολύ χαμηλά όρια για μια μεγάλη σειρά από παραμένουσες ουσίες που η τότε εντατική ευρωπαϊκή γεωργία αδυνατούσε να εκπληρώσει.

Η ευρωπαϊκή απάντηση ήταν η πολλαπλή  συμμόρφωση της ΚΑΠ (προστασία της  δημόσιας υγείας, της υγείας των φυτών και των ζώων και στις ορθές γεωργικές πρακτικές).

Η ελληνική γεωργία (με τεράστια ευθύνη ΟΛΩΝ των υπουργών γεωργίας) δεν ενημερώθηκε ποτέ ουσιαστικά για το τί σήμαινε η πολλαπλή συμμόρφωση στην βιομηχανία τροφίμων.

Αντ’ αυτού εφαρμόστηκαν κάποιες  «παπαγαλία» πρακτικές, προσαρμοσμένες  κυρίως στο βαμβάκι και τα σιτηρά.

Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα ελάχιστα  ελληνικά τρόφιμα μπορούν να μπουν στην αμερικάνικη αγορά, ενώ αν αρχίσουν και σοβαροί εργαστηριακοί έλεγχοι στην ΕΕ θα αποκοπούμε και από αυτή την αγορά.

Τι σημαίνει αυτό για τον καθένα από μας μπορούμε να το καταλάβουμε άμεσα με 3 παραδείγματα για την πατάτα, το κρασί  και την φέτα.

Αν δεν υπήρχαν αυστηροί έλεγχοι στα ευρωπαϊκά τελωνεία, θα είχαμε ήδη πλημμυρίσει αιγυπτιακή πατάτα, καθώς το κόστος της είναι κάτω από τα 8 λεπτά, ενώ με τα μεταφορικά έρχεται γύρω στα 12-16 λεπτά το κιλό, όταν η Νευροκοπίου έχει κόστος γύρω στα  25-28 λεπτά στο χωράφι.

Το θέμα είναι ότι αν τους ίδιους ελέγχους τους κάναμε στην δική μας πατάτα θα περνούσε στην αγορά;  Αν όχι τότε το «κίνημα της πατάτας» έχει μια βραδυφλεγή νάρκη, που οι μεσάζοντες μπορούν να την ενεργοποιήσουν, απλώς στέλνοντας κάποια δείγματα για έλεγχο.

Αλλά ακόμη κι αν οι πατάτες μας περνούσαν τους ελέγχους, για πόσο μπορούν να αμυνθούν απέναντι σε τέτοιο πλεονέκτημα κόστους;

Μια μελέτη του 2005 έλεγε ότι μέχρι το 2015 τα 2/3 των ευρωπαίων θα τρώνε discount, τριτοκοσμικά και μεταλλαγμένα τρόφιμα. Το υπόλοιπο 1/3 θα τρώει βιολογικά τρόφιμα ή ονομασίας προέλευσης. Η πορεία των discount Σ/Μ  έρχεται να επαληθεύσει πλήρως αυτή την τάση

Η μόνη λύση λοιπόν, που εφαρμόζουν επιτυχέστατα οι Κύπριοι, είναι να κάνουμε τα προϊόντα μας ξεχωριστά και όχι απλώς άλλη μία πατάτα. Η πατάτα Νευροκοπίου το έχει ήδη πετύχει αλλά πλέον είναι δίκοπο μαχαίρι.

Ένα σκάνδαλο με υπολείμματα θα καταστρέψει ΟΛΟΥΣ τους παραγωγούς αλλά και το υπόλοιπο Νευροκόπι. Και φυσικά η αγορά της Δράμας θα δεχτεί τεράστιο πλήγμα καθώς συντηρείται σε μεγάλο βαθμό από την επαρχία. Μπορούμε να το ρισκάρουμε?

Εκεί όμως που είναι ξεκάθαρο το πρόβλημα αλλά και η λύση είναι στο θέμα του κρασιού

Οι οινοποιοί μας καταφέρανε με σκληρή δουλειά να μπούνε στην αμερικάνικη αγορά εξασφαλίζοντας μας  μια πολύ καλή πηγή συναλλάγματος

Οι ίδιοι προσέχουν σαν τρελοί, τόσο το φυτοφάρμακά τους όσο και τα λιπάσματά τους. Όμως ποτίζουν με το κοινό νερό  που έχει όλο το λεκανοπέδιο.

Σήμερα αυτό το νερό είναι ακόμη εξαιρετικής ποιότητας, γιατί φιλτράρεται από τα βουνά.

Αν όμως οι αγρότες του Δοξάτου και του Φωτολίβους πλακώσουν τίποτα τρελά φυτοφάρμακα, το νερό θα μολυνθεί σε όλο το υδροφόρο ορίζοντα. Έτσι από το αμπέλι θα πάει στο μπουκάλι ουσία που ο αμπελουργός ποτέ δεν χρησιμοποίησε.

Αν σε κάποιο έλεγχο βρεθεί αυτή η ουσία, το κρασί μας θα χάσει όχι μόνο μεγάλο μέρος της αμερικάνικης αγοράς αλλά και σημαντικό έδαφος στην Ευρωπαϊκή.

Το ίδιο και σε μεγαλύτερη κλίμακα ισχύει και για την φέτα. Φανταστείτε ότι σαν νομός καταφέρνουμε, αντί να πουλάμε καλαμπόκι με 16 λεπτά το κιλό να πουλάμε στην Αμερική επώνυμη φέτα με 8  € το κιλό. Η επιπλέον προστιθέμενη αξία θα έμενε στην Δράμα και θα δημιουργούσε πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας.

Θέλει όμως τρελή προσπάθεια από όλους μας και μπορεί να ανατιναχτεί ανά πάσα στιγμή, γιατί κάποιος ψέκασε το καλαμπόκι του σε λάθος στιγμή.

Είναι λοιπόν προς το συμφέρον ΟΛΩΝ μας να σκύψουμε με προσοχή στο πρόβλημα της υπολειμματικότητας.

Καλώς ή κακώς όμως είναι στα χέρια των αγροτών μας να εφαρμόσουν ή όχι τις λύσεις, γιατί αυτοί είναι που θα πληρώσουν πρώτοι τα λάθη μας.

Ας κάτσουμε  λοιπόν όλοι μαζί να βρούμε λύσεις που και το εισόδημα τους να  αυξάνουν και την ασφάλεια των τροφίμων να εξασφαλίζουν.

Δεν είναι ανάγκη ν’ ανακαλύψουμε την Αμερική. Οι ισραηλινοί με τις καινοτομίες τους μας ανταγωνίζονται μέσα από την έρημο. Οι Γάλλοι μέσα από τα  βρωμόνερα του Ρήνου.

Είναι δυνατόν εμείς που έχουμε ένα από τα καθαρότερα και πλουσιότερα υδατικά διαμερίσματα να μην μπορούμε να βρούμε λύσεις?



Επιχειρεί στον τομέα της διατροφής και δραστηριοποιείται σε Δράμα και Θεσσαλονίκη. Γεννημένος στο Δοξάτο, Μηχανικός του Πολυτεχνείου Κρήτης, εργάστηκε ως σύμβουλος επιχειρήσεων και υποστήριξε δεκάδες εταιρείες και δήμους μέσα από ευρωπαϊκά και εγχώρια αναπτυξιακά προγράμματα. Η δραστηριότητά του στις ανανεώσιμες πηγές έδειξε στη Δράμα ότι η ενεργειακή αυτοδυναμία είναι εφικτή και ότι ο ήλιος μπορεί να είναι το δικό μας πετρέλαιο. Εδώ και τέσσερα χρόνια αγωνίζεται για την εξωστρέφεια των αγροτικών συνεταιρισμών της περιοχής του και την ποιοτική τους διαφοροποίηση. Η επιχείρησή του δίνει προστιθέμενη αξία στη γαλακτοκομία, αποδεικνύοντας ότι παραδοσιακά προϊόντα μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο για την Ευρώπη.


Η σελίδα είναι βασισμένη στο πρότυπο  Old Paper της ThunderThemes.net και προσαρμόστηκε από την ομάδα του toperivallon. Οι συντάκτες των άρθρων έχουν την ευθύνη του περιεχομένου των και η σελίδα την ευθύνη των ανυπόγραφων.